بشين قشنگ بخون و كمي تامل كن ببين تو جز كدو مي ؟

 افراد با شخصيت؟ يا كساني كه با زبان پول صحبت مي كنند؟

پول مي تواند تخت خواب بخرد اما خواب را نه

پول مي تواند كتاب را بخرد اما خرد را نه

پول مي تواند شريك را بخرد اما رفيق را نه

پول مي تواند زيور الات را بخرد اما زيبايي را نه

پول مي تواند غذا را بخرد اما اشتها را نه

پول مي تواند دارو را بخرد اما سلامتي را نه

پول مي تواند حلقه را بخرد اما عشق ازدواج را نه

پول مي تواند سرگرمي را بخرد اما خوشحالي واقعي و دائمي را نه

احساس خريدني نيست ، كساني كه با زبان پول صحبت مي كنند

خودشان را خيلي راحت مي فروشند

ولي اشخاص با شخصيت ؛ فروشي نيستند.

رسيدن به پول هدف نيست !!!

پول تنها وسيله اي براي رسيدن به هدف است.

من اومدم....دست دست

اینم یه داستان دیگه:

مورچه ها يك فلسفه ي چهار بخشي دارند ، كه اولين بخش آن اين است :" مورچه ها هرگز تسليم نمي شوند ." فلسفه ي خوبي است . اگر آ‹ ها به سمتي پيش بروند و شما سعي كنيد متوقفشان سازيد به دنبال راه ديگر ي مي گردند . بالا مي روند ، پايين مي روند ، دور مي زنند . آن ها به جست و جوي خود براي يافتن راهي ديگر ادامه مي دهند . چه فلسفه ي كار آمدي ؛  هرگز از جست و جوي راهي كه تو را به مقصد مورد نظر مي رساند ، دست نكش.

بخش دوم : " مورچه ها كل تابستان را زمستاني مي انديشند ." اين نگرش مهمي است . نمي توان اين قدر ساده لوح بود كه گمان كرد تابستان براي هميشه ماندگار است . پس مورچه ها وسط تانستان در حال جمع آوري غذاي زمستانشان هستند . يك حكايت قديمي مي گويند :" خانه ات را در تابستان بر روي شن نساز ." چرا به اين پند نياز داريم ؟ زيرا مهم است كه آينده نگري كنيم . در تابستان فكر توفان را هم بكنيم . بايد هم چنان كه از آفتاي و شن لذت مي بريد به فكر سنگ و صخره هم باشيد .

سومين بخش فلسفه ي مورچه اين است :" مورچه ها كل زمستان را تابستاني مي انديشند ." اين هم مهم است .در طول زمستان مورچه ها به خود ياد آور مي شوند كه اين دوران زياد طول نمي كشد و به زودي از اين جا بيرون خواهيم رفت .در اولين روز گرم مورچه ها بيرون مي آيند . اگر دوباره سر شد آن ها برمي گردند زير ، ولي باز در اولين روز گرم بيرون مي آيند .آن ها نمي توانند براي بيرون آمدن نمي توانند زياد منتظر بمانند .

و اما آخرين بخش از فلسفه ي مورچه : يك مورچه در تابستان چه قدر براي زمستان خود جمع مي كند ؟ هر چه قدر كه در توانش باشد چه فلسفه ي باور نكردني اي ، .فلسفه :" هر چه قدر در توانايي ات است ." واي ! چه فلسفه ي فوق العاده اي فلسفه ي مورچه .

هرگز تسليم نشو ، آينده را ببين ، مثبت بمان  و همه ي تلاشت را بكن .

اولي تصوير درياچه ي آرامي كه كوه هاي عظيم ، آسمان آبي را در خود منعكس كرده بودند و در جاي جايش مي شد ابرهاي كوچك و سفيد را ديد و اگر دقيق نگاه مي كردند در گوشه ي چپ درياچه خانه ي كوچكي قرار داشت ع پنجره هايش باز بود و از دود كش دود بر مي خواست .

دومي نيز كوه ها را نمايش مي داد اما كوه ها ناهموار بود و قله هاي تيز و دندانه اي بود و آسمان بالاي كوه به طور بي رحمانه اي تاريك بود و ابر ها آبستن آذرخش،تگرگو باران سيل آسا بود . اين تابلو با تابلو هاي ديگر هيچ هماهنگي نداشت . اما وقتي آدم با دقت به تابلو نگاه مي كرد در بريدگي صخره اي جوجه پرنده اي را مي ديد . ان جا د رميان غرش وحشيانه ي طوفان ، جوجه اي آرام نشسته بود .

پادشاه برنده ي مسابقه ي بهترين تصوير آرامش را اعلام كرد . تابلو ي دوم است.

بعد توضيح داد كه آرامش آن چيزي نيست كه مكاني بي سر و صدا ، بي مشكل و بي كار سخت يافت مي شود ...چيزي است كه مي گذارد در ميان شرايط سخت ، آرامش در قلب ما حفظ شود ، اين تنها معناي حقيقي آرامش است .

سکوت شب

اوايل حالش خوب بود ؛ نميدونم چرا يهو زد به سرش. حالش اصلا طبيعي نبود .

همش بهم نگاه ميكرد و ميخنديد. به خودم گفتم : عجب غلطي كردم قبول كردم ها....

اما ديگه براي اين حرفا دير شده بود. بايد تا برگشتن اونا از عروسي پيشش ميموندم.

خوب يه جورائي اونا هم حق داشتن كه اونو با خودشون نبرن؛

اگه وسط جشن يهو ميزد به سرش و ديوونه ميشد ممكن بود همه چيزو به هم بريزه وكلي آبرو ريزي ميشد.

اونشب براي اينكه آرومش كنم سعي كردم بيشتر بش نزديك بشم وباش صحبت كنم.

بعضي وقتا خوب بود ولي گاهي دوباره به هم ميريخت.

يه بار بي مقدمه گفت : توهم از اون قرصها داري؟ قبل از اينكه چيزي بگم

گفت : وقتي از اونا ميخورم حالم خيلي خوب ميشه . انگار دارم رو ابرا راه ميرم....

روي ابرا كسي بهم نميگه ديوونه...!

بعد با بغض پرسيد تو هم فكر ميكني من ديوونه ام؟؟؟ ... اما اون از من ديوونه تره . بعد

بلند خنديد وگفت : آخه به من ميگفت دوستت دارم . اما با يكي ديگه عروسي كرد و بعد آروم گفت :

امشبم

عروسيشه....

این مهرانه:

اینم عشقی گذاشتم:(این و حتما کپی کنین بعد با دقت نگاه کنین)

چه طورين يا نه؟

من كه خوبم مي خوام خاطرات سفرم و براتون بنويسم ...ببخشيد ديگه بعضي جاهاش صحنه داره ... مي خواستم خيلي رك بنويسم ديگه...ببخشد يه خورده طولانيه ..نخواستينم همه شو نخونين ...يكمشو بخونين و فقط نظرتون و راجع به طرز نوشتنم بگين و راهنماييم كنين

حالا:دوشنبه

از وقتي سوار اتوبوس شديم دستشوييم گرفت و به خودم مي پيچيدم تا وقتي سر پليس راه نگه داشتن(يعني رفتم دستشويي)... باز سوار شديم دوباره دستشوييم گرفت تــــــــــــا وفتي كه برا نماز نگه داشت...اين دفعه از مامانيم خواستم برام حرف بزنه تا حواسم پرت شه مامانيم برام از آداب و رسوم عقد و عروسي تو يزد گفت...گفت كه يه روز همه ميان مي شينن خونه ي مادر عروس آرايشگر ميارن و همه رو از يه كنار اصلاح مي كنه...يه روز همه با هم مي رن حموم عمومي.همه حنا مي كنن.يه روز با هزار دنگ و فنگ جهاز مي برن ...خلاصه حرف زديم و حرف زديم تا ساعت 9 برا نماز نگه داشت...باز سوار اتوبوس شديم دستشوييم گرفت(اي خدا چه بلا دستشويي ايه از ما) اين دفعه اگه مي گفتم دستشويي دارم آقاجونم مي زد تو دهنم پس تو خودم نگه داشتم و يكم اس بازي كرديم با يكي از دوستام تا ساعت 12:45 برا شام نگه داشت...شام كباب خورديم .دو بار رفتم دستشويي تا بتونم شب و سر كنم...جلو پامون باز بود فرش انداختم خوابيدم... يكم اس بازي كردم بعد دوست نامردم خوابش برد منم تا صبح فكر مي كردم مي چرخيدم ...مگه خوابم مي برد؟به هزار بدبختي شب و به صبح رسوندم .نماز خونديم و رفتيم به يزد ما بايد شهرك صدوق يا رضوان شهر يا اشكذر يا مجومرد پياده مي شديم...جاي رضوانشهر نگه داشت ما پياده شديم حالا بايد مي رفتيم خونه ي دختر عمه ي مامانيم ..حالا كجا بود ؟نمي دونستن راه افتاديم با اون همه ساك....شونصد تا ساك به خودم اويزون كردم و دست به كمر مثه زناي حامله راه مي رفتم از كت و كول افتاده بودم...كمرم شونه هام پاهام دستم درد گرفته بود كه نگو حالا وارد شهر شديم خونه ي اشرف يادشون نميومد ما رو شونصد دور دور شهرك چرخوندن تا بالاخره پيدا كردن...خيلي جالب بود ساعت 7:30 بود و همه زناشون بيرون رو زمين نشسته بودن و با هم حرف مي زدن...جالب تر از اون اين بود كه هيچ مغازه اي باز نبود حتي سوپر...مامانيم گفت به نظرت اينا كي از خواب بيدار شدن و كاراشون و كردن كه اومدن بيرون و نشستن به غيبت كردن؟ گفتم نمي دونم والله حتما كاراشون و بعد از غيبتاشون مي كنن!!!....فكرشو بكنين دختر عمه ي مامان بزرگم دخترشو عروس كرده بود ما رو دعوت كرده بودن...خونه ي اشرف كه رسيديم صبحونه هنوز نخورده بوديم بگو صبحانه برامون چي آورده بودن؟اشرف مي خواست برامون چاي بريزه پسرش رضا گفت سر صبحه شير بيار...ازم پرسيد با شكر مي خوري يا نمك؟(دو تا شاخ از سرم در اومد با نمــــــــــــك؟)گفتم شكر لطفا...شير آوردن ريختن توي كاسه شكرم ريختم توش بعداز نوناي خشكشون آوردن گفتن تيليت كن و بخور(داشتم از تعجب دمم در مياوردم)گفتم چشم...يه قاشق از شير خوردم اصلا شير نبود كه مربا بود...نون ريختم توش و خوردم جاي همتون خالي تا حالا چنين صبحانه اي نخورده بودم بعد خوابيدم تا ساعت 11:45...بيدار شدم يكم اسبابامون و جمع و جور كرديم.ساعت 2:30 ناهار آورده بودن بگين چي:كباب شامي با پلو و ماست...خلاصه تا ساعت 4:30 علافي كرديم تا خاله زري اينا با دايي عباس و بنفشه و ياسمن و فائزه اومدن... واااااااااااي اصل حال بود 4 تا كون مست به هم افتاده بوديم تركونديم سفر و بعد از ظهرش رفتيم خونه ي ممد جواد شربت آوردن خيلي شيرين بود يكم شو خوردم بعد نتونستم بقيه شو بخورم گفتن سارا بخور بخور بخور بخور بخور بخور بخور بخور اينقدر مي گن تا بخوري به زور خوردم خيار(خربزه ي خودمون )با طالبي آوردن دلم درد گرفته بود گفتم ممنون گفتن بردار بردار بردار بردار بردار بردار بردار يه قاچ برداشتم خوردم ديگه نتونستم تحمل كنم رفتم دستشويي... ..........بعد از بيست دقيقه سارا با موفقيت از دستشويي بيرون اومد...رفتم نشستم گفتن كجا بودي گفتم دستشويي گفتن چرا گفتم دلم درد مي كرد.گفتن معصوم جان مادر برا سارا آب جوش نبات بيار...هي گفتم ممنون تو رو خدا خوب شدم گفتم نه بايد بخوري بهتر شي به زور آب جوش نبات به خوردمون دادن آقاي ممد جواد كه بيرون بودن تشزيف آوردن دوباره خيار و طالبي آوردن ممد جواد تعارف كرد گفت بخور گفتم ممنون زنش نصرت خانوم گفت دلت درد مي كنه؟معصـــــــــوم برا سارا شاطره بيار گفتم ممنون از اون ور ممد جواد مي گفت خربزه بردار از يه ور مي خواستن به خوردمون شاطره بدن...از آخرم مجبور شدم هر دو تا شو بخورم ...يه پسر داشتن باسمش ولي بود انقدر بي ادب و بي فرهنگ بود كه نگو....با دخترا كه حرف مي زديم بين پسراي يزدي (يعني پسراي فاميلاي يزدمون)به شوخي برا هم نامزد انتخاب مي كرديم ولي به من افتاد مجيد به فائزه(به جواد سلطونم مي گفتن)محسن كافي(انقدر شبيه راجكاپور بود كه نگو)آرشم به ياسمن ...انقدر مي گفتيم و مي خنديديم...برگشتيم خونه اشرف رفتيم تو اتاق به كون مستي...رقصيديم و رقصيديم و رقصيديم تا ساعت 12:30 كه لطف كردن و برامون شام آوردن چي دوس داري باشه؟ پلو عدس با آبگوشت و ماست...من پلو عدسشو خوردم....شام كه خورديم تازه شب نشينيشون شروع شد واااااي چشامون و با چوب كبريت باز نگه داشته بوديم به زور حرف مي زديم وقتي همه رفتن ساعت 2:30 بود بايد رو زمين خشك و خالي مي خوابيديم بهمون يه متكا دادن و گفتن بخوابين ....رو زمياني خشك ...كمرامون درد گرفته بود در حد المپيك...بگذريم خوابيديم و خوابيديم و برا نماز صبحم بيدارمون نكردن خوابيديم تا

روز بعد:سه شنبه

ساعت 8:30مامانيم:دخترا پاشين(يه گوش در و يه گوش دروازه)9:خاله زري: دخترا پاشين(يه گوش در يه گوش دروازه)9:30 دايي عباس پاشين ديگه كلي كار داريم...بيادر نشين ميام خودم بيدارتون مي كنما...10:آقاجونم: دخترا پا نشدين؟ الانه كه بيام و يكي بزنم به كمراتونا...اين يكي كار ساز بود و پاشديم و تند تند به هم افتاديم بايد لباسامون و اتو مي كرديم و حمــــــــــــوم مي رفتيم تندي لباسا رو اتو كرديم .و رفتيم حموم من فائزه باهم رفتيم حموم ياسي و بنفشه هم رفتن خونه ي طاهره دختر ممد جواد(ماشالله عمه ي مامانيم 4 تا پسر داره 4 تا دختركه هر كدومشون 9 تا 8 تا 5 تا 6 تا بچه دارن تازه بچه هاي اينا هم بچه دارن .....ببين چه وضعيه ...ما هميشه كه مي ريم يزد خونه ي همه ي اونا مي ريم اما اين دفعه خونه ي همشون نتونستيم بريم)رفتيم حموم 2 ساعـــــــــــــــــت...تو اين دوساعت شونصد بار گوشيم زنگ خورد ....شونصد بار بلند آهنگ خونديم اومدن گفتن نخونين دخترا باز خونديم و مي خنديديم و آب بازي كرديم و كلي حرف از جن زديم و جيغ كشيديم و اعصاب همه رو خورد كرديم ولي خيلي حال داد...ساعت 3 ناهار آوردن پلو بادنجون ....خورديم و يكم خوابيديم تا 5 خاله زري و مامانيم مثه چي بگم تو گوشمون م يخوندن پاشين پاشين پاشين پاشين ساعت 6:30 مي خوايم بريم شما مس مسو ها زود تر پاشين و حاضر شين ... ما پاشديم به خودمون افتاديم بنفشه آهنگ گذاشت تا كارمون تند تر پيش بره وسطشم يه رقصي مي كرديم و يه حالي مي كرديم ساعت 6:30 ما حاضر شده بوديم و آماده براي رفتن خاله زري گفت ساعت 7 گفتيم باشه تا 7 بعد گفت8 گفتيم 8 بعد گفتن 8ك30 گفتيم باشه دم رفتن كه شده بود اذون گفتن و خاله زري سر برداشت كه بي فكرا وضو نگرفتين برا نماز؟گفتيم خاله جان شما به ما گفتي ساعت 6:30 بعد الان مي گين بي فكر ؟ خوبه آرايش زياد نداشتيم اما يه خط چش كوچولو كشيده بودم و ريمل فقط فقط اما حوصله نداشتم پاك كنم دخترا ي ديگه هم همين طور تازه لاكم داشتيم گفتيم مي ريم اون جا مي خونيم ما رو غر كش كردي كه بي فكرين و بي توجهين قربون بچه هاي قديم و ...ساعت 8:40 دقيقه رخصت دادن كه بريم حالا يه دونه ماشين بيشتر نداشتيم ....ياسي و بنفشه رو فرستاديم با يكي ماشين ديگه...من و آقاجونم جلو نشستيم مامانيم و خاله زري و فائزه و اشرفم عقب نشستن راهم طولاني.....40 دقيقه تو راه بوديم فكرشو بكن !دوتا پاهام تا بالاي زانوم خوابشون برده بود وقتي ميخواستيم پياده شم با كونخوردم زمينيه 10 دقيقه اي با فائزه همون جا نشستم تا بيدار شن كه بريم ....وقتي وارد تالار شديم جا براي نشستن نبود ساعت 9:30 بود تندي لباسامون و در آورديم و يه جا گير آورديم و نشستيم عروسي نبود كه مهموني بود همه سرشون تو هم بود و داشتن حرف مي زدن فكرشو بكن 1500 نفر مهمون داشتن ....ما كه نتونستيم هيچي بخوريم 3 تا پيرزن جلومون نشسته بودن كه مثه جارو برقي هر چي رو ميز بود و بلعيدن ....حالا عجايب عروسي و بگم :1. همه از يك كنار آرايش داشتن ...مي گم ارايش نه از اين آرايشاي معمولي نه همه رفته بودن آرايشگاه از بچه ي 1 ساله گرفته بود تا پير پيرشون آرايش داشت فكر كنم فقط ما آرايشمون خيلي خيلي كم بود...بچهي 1 ساله خط سايه كشيده بود تا زير ابروش...دختر اول راهنمايي رژ داشت به چه وضعي رژ گونه...خط چش تا اين جا سايه تا اون جا موها هم آه....فك مي كنم املشون ما بوديم ما آرايش نداشتيم اما لباسامون تك بود 2. اكثرا يا كت دامن داشتن يا كت شلوار...3.جا برا رقصيدنم نبود بايد مي رفتيم روي سن ...جايي كه برا عروس دوماد گذاشته بود دو نفر بودن از وقتي كه ما اومديم بودن تا وقتي كه همه رفتن داشتن مي رقصيدن ...بيچاره ها.......جاتون خالي مادر داماد كر خنده بود حيف كه نمي تونم از اين پشت اداشو براتون در بيارم لباس آستين كوتاه پوشيده بود چادر تورم دورش گرفته بود به ما مي گفت:(اينو با لهجه يزدي بخونين و تند)bakhinen bakhinen bakhinen berakghsen.... آقا از اون روز به بعد هر كاري نمي خوايم بكنيم اداشو در مياورديم ....ساعت 12بود از شام خبري نبود تازه مي خواستن كادو ها رو بدن ... ساعت 12ك30 بالاخره شام آوردن خورديم يك بود بايد مي رفتيم عروس كشون ....قربون عروسياي خودمون ...عروس كشونشون فقط رقص ماشين بود تا محل كار پدر داماد فقط ويراژ مي رفتيم ...محل كارش كه رسيديم اركست آورده بودن همه مرداشون مي رقصيدن...جيگرشونو...دوتا پسر جيگر بودن تهراني هر اهنگي مي زدن اينا مي رقصيدن بندري ...شمالي...باباكرم ...تكنو...واااااي كل عروسي يه طرف اين قسمت رقصشون يه طرف ...باباكرم زدن دوتاشون با هم يه رقصي كردن كه نگو ....تكنو زدن اين دوتا با هم يه كارايي مي كردن كه نگو رقص شيشه رفتن به چه قشنگي ....دمشون گرم جاتون خيلي خيلي خالي بود...خلاصه ساعت 2:30 بود كه مي خواستيم بريم خونه عروس ...برا عروس كالسكه آوردم و رفتيم خونش ...يه دو تا كوچه مونده بود به خونش نگه داشتن و هي مي گفتن سر سر انداز مي خواد عروس پا انداز مي خواد فكر كنم يه 5 ،6 ميليوني فقط پا انداز جمع كردن ... رفتيم خونش دم اشرف گرم بابا ...با اين جهاز دادنش...خيلي جهازش قشنگ بود ...خونه ي عروسم يه سري رقصيديم...ساعت 4 رسيديم خونه ي اشرف مست مست بوديم نماز خونديم و سرمون و گذاشتيم رو بالش و خوابمون برد.........

امروز روز آخر بود كه با هم بوديم...آقا جونم گفت رضا تمرين آواز و ساز داره بريم خونه ممد جواد ميخوان برامون بزنن و بخونن...باز تند تند پاشديم رفتيم خونه ممد جواد... نشستيم تا رضا و همكاراش بيان...من پشت ولي نشسته بودم ...اصلا محل سگ نداد بيشعور كه يه خانوم با شخصيت پشتت نشسته بعد كه يكي از هكاراي رضا كه خانوم بود اومد كنارم نشست آقا ولي به خودشون زحمت دادن و رفتن كنار نشستن منم بلند گفتم ادب و برم مي ذاشتي دير تر پا مي شدي....(انقدر دلم خنك شد كه نگو ...پسره ي بي فرهنگ دهاتي)خلاصه اومدن برامون زدن و خوندن جيگر صداشو دستش...چه قدر قشنگ واقعا فيلم گرفتم ولي بازم به علت بالا بودن حجم نتونستم براتو آپلودش كنم...ظهر برا ناهار خونه ي ممد حسين دعوت بوديم...يه پسر داشتن به اسم عليرضا يكم قيافه اش شيرين مي زد ما شاالله انقدر كاري انقدر مودب و با فرهنگ بودن كه نگو هي به فائزه مي گفتم ميخواد عروس شه فائزه به بنفشه مي گفت بنفشه به ياسي مي گفت و ياسي مي خنديد و ما هم مي خنديديم مثه كسخولا ...ناهاررو خورديم و ساعت 4 برگشتيم خونه اشرف ...برا شام بايد مي رفتيم خونه رباب...تو اين همه خونه كه ما رفتيم خونه رباب يكم خونه بود....اصلا با بقيه خونه ها فرق مي كرد خيلي هم وسايلش شيك بود و هم چيدمانش ... شوهرش سيد قاسم آذرا داشت... خيلي با ماشينش حال كردم ... رفتيم تو اتق كه بحرفيم يه هو عارف(پسر رباب..7 سالشه)با از اين ماسكاي وحشتناك پريد تو و انقدر ترسيديم بعد انقدر خنديديم كه نگو...ماسك و از سرش درآورديم و تك تك سرمون كرديم و عكس گرفتيم... بعد بنفشه سرش كرد منم خودم مرتب كردم آهنگ Takin back my loveانريكو رو گذاشتيم و مثه آهنگ تصويريش رقصيديم... انقدر خنده دار شده بود كه نگو آخرش كه انريكو و سارا لب مي دن به هم و اون كاراي صحنه دار مي كنن و ما هم اجرا كرديم ...فكرشو بكنبن يه دختر خوشگل با يه هيولا...ولي انقد رجالب شد كه نگو...ياشي گفت برگشتيم رفتم دانششگاه برا همه دوستام مي ريزم بلوتوث بشه همه فيض ببرن... چند وقت ديگه بلوتوثش مياد شما هم مي بينين و مي خندين......ساعت 1:20 برگشتيم خونه و مست و پاتيل افتاديم تازه خاله زري اينا مي خواستن موقع اذون برن به مشهد... دمشون گرم كه نصفه شب سر و صدا نكردن و گذاشتن يه خواب راحتي بكنيم...

سلام به همه ي دوستاي گلم

خوبين؟
مي خوام يه نظر سنجي بكنم
ببينم به نظر شما منم خاطره بنويسم يا مطلبايي كه مي نويسم خوبه؟
يه چيز ديگه اين عكس رو ببينين ...منظورش چيه؟
از توي يه وبلاگي قبلنا گير آورده بودم

راستي من فردا ساعت 5 مي رم يزد
كار بد نكنين تو اين مدتي كه نيستم
مي بوسمتون
باي باي

پس از مدتي ،دورغ به ساحل برگشت و لباس هاي حقیقت را به تن كرد و رفت .

حقیقت نيز از دريا بيرون آمد ،جامه ي خويش را نيافت . او از برهنگي خويش بسيار شرمگين بود،ناچار خود را با جامه يدورغ پوشاند و به راه خود رفت.

و اين شد كه حقيقت در لباس دروغ زشت جلوه كرد و دروغ در جامه ي حقيقت زيبا...

و تا همين امروز ، هنوز مردان و زنان يكي از آن دو را جاي ديگري مي گيرند .

اما هنوز افرادي هستند كه سيماي حقيقت را ديده اند و او را صرف نظر از جامه اش مي شناسند . بعضي ها هم چهره ي دروغ را مي شناسند و لباس ها،او را از چشم اينان پنهان نمي دارد.

زن نصف شب از خواب بیدار میشود و میبیند که شوهرش در رختخواب نیست، ربدشامبرش را میپوشد و به دنبال او به طبقه ی پایین میرود،و شوهرش در آشپزخانه نشست بود در حالیکه یک فنجان قهوه هم روبرویش بود .

در حالیکه به دیوار زل زده بود در فکری عمیق فرو رفته بود... زن او را دید که اشکهایش را پاک میکرد و قهوهاش را مینوشید...

زن در حالیکه داخل آشپزخانه میشد آرام زمزمه کرد : "چی شده عزیزم؟ چرا این موقع شب اینجا نشستی؟"

شوهرش نگاهش را از قهوهاش بر میدارد و میگوید : هیچی فقط اون موقع هارو به یاد میارم، ۲۰ سال پیش که تازه همدیگرو ملاقات میکردیم، یادته؟

 زن که حسابی تحت تاثیر احساسات شوهرش قرار گرفته بود، چشمهایش پر از اشک شد  گفت: "آره یادمه..."

شوهرش به سختی گفت: _ یادته که پدرت ما رو وقتیکه رو صندلی عقب ماشین بودیم پیدا کرد؟ _آره یادمه (در حالیکه بر روی صندلی کنار شوهرش نشست)... _یادته وقتی پدرت تفنگ رو به سمت من نشون گرفته بود و گفت که یا با دختر من ازدواج میکنییا ۲۰ سال میفرستمت زندان ؟!

_آره اونم یادمه... مرد آهی میکشد و میگوید: اگه رفته بودم زندان الان آزاد شده بودم.....

اهم....يه چند تا نكته هم براتو ن مي ذارم بخونين و بعد روش فكر كنين:

 اگر مي خواهيد حرف هاي شما را باور كنند ، از خودتان سخن نگوييد.

مشكلات مهم زندگي نمي توانند با طرز تفكري حل شوند كه ان ها را به وجود آورده است.!!

هنگامي كه خود را با ديگران مقايسه مي كنيد در واقع ارزش وجودي خود را زير سوال مي بريد. ما همگي افرادي بي همتا و منحصر به فرد مي باشيم.

آنكه امروز را از دست مي دهد فردا را نخواهد يافت ،خوشبخني اينده در استفاده از زمان حال است.

اتلاف وقت گرانبها ترين خرج هاست.

 خردمند آنچه را كه مي داند نمي گويد و آنچه را كه مي گويد مي داند.

جرات كن باور داشته باش كه تو مي تواني.

آنجا كه همه مثل هم فكر مي كنند.هيچ كس فكر نمي كند.

اگه يه روز نتونستي گناه كسي و ببخشي از بزرگي گناه اون نيست از كوچكي قلب توست.

 اگر در قدم اول موفقيت نصيب ما مي شد ، سعي و عمل ،ديگر معني نداشت.

نظرم يادتون نره ميبوسمتون تا بعد

دو خط موازی زاییده شدند . پسرکی در کلاس  درس آنها را روی کاغذ کشید . آن وقت دو خط موازی  چشمشان به هم افتاد و در همان یک نگاه ، قلبشان تپید و مهر یکدیگر را در سینه جای دادند .
 خط اولی گفت : ما می توانیم زندگی خوبی داشته باشیم .
و خط دومی از هیجان لرزید .
خط اولی گفت : و خانه ای داشته باشیم در یک صفحه ی دنج کاغذ .
من روزها کار می کنم .  می توانم بروم خط کنار یک جاده ی دورافتاده  و متروک شوم ، یا خط کنار یک نردبان .
خط دومی گفت : من هم می توانم خط کنار یک گلدان چهارگوش گل سرخ شوم ، یا خط یک نیمکت خالی در یک پارک کوچک و خلوت .
خط اولی گفت : چه شغل شاعرانه ای و حتما زندگی خوشی خواهیم داشت .
در همین لحظه معلم فریاد زد : دو خط موازی به هم نمی رسند و بچه ها تکرار کردند : دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسند .
دو خط موازی لرزیدند . به همدیگر نگاه کردند . و خط دومی زد زیر گریه .
خط اول گفت : نه این امکان ندارد ! حتما یک راهی پیدا می شود.
خط دومی گفت : شنیدی که چه گفتند ؟ هیچ راهی وجود ندارد . ما هیچ وقت به هم نمی رسیم  و دوباره زد زیر گریه .
خط اولی گفت : نباید نا امید شد . ما از این صفحه ی کاغذ خارج می شویم و دنیا را زیر پا می گذاریم . بالاخره کسی پیدا می شود که مشکل ما را حل کند .
خط دومی آرام گرفت و اندوهناک از صفحه ی کاغذ بیرون خزید .
از زیر در کلاس گذشتند و وارد حیاط شدند و از آن لحظه به بعد سفرهای دو خط موازی شروع شد . آنها از دشت گذشتند ... ، از صحراهای سوزان ... ، از کوههای بلند ... ، از دره های عمیق ... ، از دریا ها ... ، از شهرهای شلوغ ...

....سالها گذشت ؛ و آنها دانشمندان زیادی را ملاقات کردند . ریاضیدان به آنها گفت : این محال است . هیچ فرمولی شما را به هم نخواهد رساند . شما همه چیز را خراب می کنید .
فیزیکدان گفت : بگذارید از همین الان نا امیدتان کنم . اگر می شد قوانین طبیعت را نا دیده گرفت ، دیگر دانشی به نام فیزیک وجود نداشت .
پزشک گفت :  از من کاری ساخته نیست ، دردتان بی درمان است .
شیمی دان گفت : شما دو عنصر غیر قابل ترکیب هستید . اگر قرار باشد با یکدیگر ترکیب شوید ، همه مواد خواص خود را از دست خواهند داد .
ستاره شناس گفت : شما خود خواه ترین موجودات روی زمین هستید . رسیدن شما به هم مساوی است با نابودی جهان . سیارات از مدار خارج می شوند ، کرات با هم بر خورد می کنند ، نظام دنیا از هم می پاشد . چون شما یک قانون بزرگ را نقض کرده اید .
فیلسوف گفت : متاسفم ، جمع نقیضین محال است .
و بالاخره به کودکی رسدیدند . کودک فقط یک جمله گفت : شما به هم می رسید .
یک روز به یک دشت رسیدند . یک نقاش میان سبزه ها ایستاده بود  و نقاشی می کرد .
خط اولی گفت : بیا وارد آن بوم نقاشی شویم . در آن حتما آرامش خواهیم یافت .
و آن دو وارد دشت شدند . روی دست نقاش رفتند و بعد روی قلمش نقاش فکری کرد و قلمش را حرکت داد .
و آن دو ریل قطار شدند که از دشتی می گذشت .
و آن جا که خورشید سرخ آرام آرام پایین می رفت ، سر دو خط موازی عاشقانه به هم می رسید .
من که خیلی خوشحال شدم .
شما چی؟

خواهي که جهان در کف اقبال تو باشد؟ خواهان کسي باش که خواهان تو باشد

خواهي که جهان در کف اقبال تو باشد؟ آغاز کسي باش که پايان تو باش

خيلي از مردم  مي گويند ما شخصي با اين مشخصات و با  اين خصوصيات ظاهري و اخلاقي دوست داريم و بعد به سراغ كسي مي روند كه هيچ گونه ارتباطي به گفته ا و خواسته هايشان ندارند .تعدادي هم مي گويند كه اصلا نمي دانند همسر مورد نظرشان براي اينده بايد داراي چه خصوصياتي باشد . مردم. بسيار سريعتر از آن چه تصور مي كنند موردشان را تشخيص مي دهند  و به سراغش مي روند تا جايي كه برخي حتي ظرف مدتي كمتر از 3 ثانيه قادر به تشخيص ايده آل خود بودند و اين جاي شگفتي دارد.

تا حدودي اين مسئله هيجان انگيز تر هم مي شود وقتي بدانيد عنوان هايي كه هميشه برا ي اغلب افراد مهم هستند مثل تحصيلات ،نژاد ،شغل و درآمد طرف مقابل ، در اين عمل و عكس العمل متقابل ،نقشي را بازي نمي كنند ؛ پيش از اين روان شناسان نيز تصور مي كردند  . مردم همسر مورد نظرشان را بر پايه ي كيفيت چيزهايي از قبيل پول و قدرت انتخاب مي كنند ، اما تحقيقات نشان داد هنگامي كه مردم ملاقاتي چهره به چهره با يكديگر دارند چيز هايي مثل سيگار كشيدن يا حساب بانكي طرف مقابل به هيچ عنوان در تصميم گيري آن ها تاثير نمي گذارد به اين ترتيب رفتار واقعي يك شخص است كه نقش تعيين كننده در اين انتخاب خواهد داشت.

شما مي توانستيد چنين جملاتي را بشنويد :« اوه ، چه كار مشكلي !! آنها هيچ وقت به نوك برج نمي رسند !!  هيچ شانسي براي موفقيت نيست ، برج خيلي بلند است !!»

قورباغه هاي كوچك يكي يكي شروع به افتادن كردند.به جز عده اي كه با حرارت داشتند بالا و بالا تر مي رفتند . جمعيت هنوز ادامه مي داد:« اين كار مشكلي است ، محال است كسي موفق شوند .»

و تعداد بيشتري از قورباغه ها خسته مي شدند و از ادامه دادن منصرف .

ولي فقط يكي از قورباغه ها به رفتن ادامه داد. بالا و بالا و بالا تر رفت. اونمي خواست كه منصرف شود و بالاخره تنها او بود كه توانست به نوك برج برسد و مشخص شد كه برنده ي نهايي كه بوده است .

بقيه ي قورباغه ها مشتاقانه مي خواستند بدانند او چگونه اين كار را انجام داده است . از او پرسيدند رمز موفقيت تو چيست ؟

جواب داد :« هرگز به جملات منفي و مايوس كننده ديگران گوش ندهيد .چرا كه آن ها زيبا ترين رويا ها و آرزو هايتان را مي گيرند. هميشه به قدرت كملات فكر كنيد . چرا كه هر چيزي كه مي خوانيد و يا مي شنويد روي اعمالتان تاثير مي گذارد.»

همه ميهمان ها از راه رسيدند و خدمتگذاران شروع به پذيرايي كردند  . يكي از خدمتگذاران بيمار و ضعيف بود  و قدرت حركت زيادي نداشت به همين دليل گوشه اي نشسته بود  كه كفش ميهمانان را جفت مي كرد و به خاطر بيماري حال و حوصله خنديدن و خوش آمد گفتن هم نداشت .

ناگهان يكي از ميهمانان با صداي بلندي گفت :« ساعتم ! ساعت طلاي گران قيمتم نيست .»

 ميهمانان  هر كدام حرفي مي زدند و سوالي مي پرسيدند . مردي كه صاحب ساعت بود  با اطمينان مي گفت  حتما يكي آن را دزديده  چون مطمئنم  ساعتم را با خودم آورده بودم . ميهماني تقريبا به هم خورد  و ميزبان از اين موضوع به شدت نگران بود . يكي از ميهمانان رو كرد به بقيه  و با صداي بلند گفت : « ما آدم ها ي ثروتمند و  با شخصيتي هستيم و در اين حال رو كرد به خدمتگذار بيمار و گفت :« رفتار او خيلي مشكوك است . مطمئنا ساعت را او دزديده است .»  در همان حال همه خدمتگذاران به سر آن خدمتگذار بيچاره ريختند و  او را گشتند اما چيزي پيدا نكردند.

  خدمتگذار بيچاره  كه گناهي نداشت با ناله گفت :« اگر پيش همه شرمنده ام ، پيش دزد  رو سفيدم .حداقل يك نفر تو اين جمع هست كه به بي گناهي من اطمينان دارد و او كسي نيست جز دزد ساعت طلا . »نگاه خدمتگذار به سمت كسي بود  كه او را متهم به دزدي كرده بود و ميزبان متوجه نگاه او شد  و شروع به گشتن  او كرد و ساعت را در جيب او پيدا كرد .

از آن به بعد وقتي آدم بي گناهي قادر به دفاع كردن از خود نباشد  مي گويد (J J اگر پيش همه شرمنده ام پيش دزد رو سفيدم J J)

توي يه موزه ي معروف که با سنگ هاي مرمر کف پوش شده بود, مجسمه بسيار زيباي مرمريني به نمايش گذاشته شده بودند که مردم از راه هاي دورو نزديک واسه ديدنش به اونجا مي اومدن.
و کسي نبود که اونو ببينه و لب به تحسين باز نکنه
يه شب سنگ مرمري که کف پوش اون سالن بود؛ با مجسمه؛ شروع به حرف زدن کرد و گفت:
"اين؛ منصفانه نيست!
چرا همه پا روي من مي ذارن تا تورو تحسين کنن؟!
مگه يادت نيست؟!
ما هر دومون توي يه معدن بوديم,مگه نه؟
اين عادلانه نيست!
من خيلي شاکيم!"
مجسمه لبخندي زد و آروم گفت:
"يادته روزي که مجسمه ساز خواست روت کار کنه, چقدر سرسختي و مقاومت کردي؟"
سنگ پاسخ داد:
"آره ؛آخه ابزارش به من آسيب ميرسوند."
آخه گمون کردم مي خواد آزارم بده.
آخه تحمل اون همه دردو رنج رو نداشتم."
و مجسمه با همون آرامش و لبخند مليح ادامه داد که:
"ولي من فکر کردم که به طور حتم مي خواد ازم چيز بي نظيري بسازه.
به طور حتم بناست به يه شاهکار تبديل بشم .
به طور حتم در پي اين رنج ؛گنجي هست.
پس بهش گفتم :
"هرچي ميخواي ضربه بزن ؛بتراش و صيقل بده!"
و درد کارهاش و لطمه هائي رو که ابزارش به من مي زدن رو به جون خريدم.
و هر چي بيشتر مي شدن؛بيشتر تاب مي آوردم تا زيباتر بشم!
پس امروز نمي توني ديگران رو سرزنش کني که چرا روي تو پا ميذارن و بي توجه عبور مي کنن."

رنج و سختي ها هداياي خالق مهربون هستيه به من و تو .

و يادمون باشه قراره اون قدر خوشگل بشيم که خودمون هم نمي تونيم از الان باور و تصور کنيم.

پس بيا ازين به بعد به هر مسئله و مشکلي سلام کنيم و بگيم:"خوش اومدي"

و از خودمون بپرسيم :

"اين بار اون لطيف بزرگ چه موهبت و هديه اي برامون فرستاده؟"

پسر پرسید: بستنى با شکلات چند است؟
خدمتکار گفت: ٥٠ سنت
پسر کوچک دستش را در جیبش کرد ، تمام پول خردهایش را در آورد و شمرد . بعد پرسید: بستنى خالى چند است؟
خدمتکار با توجه به این که تمام میزها پر شده بود و عده‌اى بیرون قهوه فروشى منتظر خالى شدن میز ایستاده بودند، با بی‌حوصلگى گفت : ٣٥ سنت
پسر دوباره سکه‌هایش را شمرد و گفت:
براى من یک بستنى بیاورید.
خدمتکار یک بستنى آورد و صورت‌حساب را نیز روى میز گذاشت و رفت. پسر بستنى را تمام کرد، صورت‌حساب را برداشت و پولش را به صندوق‌دار پرداخت کرد و رفت. هنگامى که خدمتکار براى تمیز کردن میز رفت، گریه‌اش گرفت. پسر بچه روى میز در کنار بشقاب خالى، ١٥ سنت براى او انعام گذاشته بود !

مادر آهي كشيد و فرياد زد :« حالا تامي كجاست ؟» و رفت به اتاق تامي كوچولو ، تامي از ترس زير تختش قايم شده بود ، وقتي مادر او را پيدا كرد ، سر او داد كشيد :« تو پسر خيلي بدي هستي .» و بعد تمام ماژيك هايش را شكست و ريخت توي سطل آشغال . تامي از غصه گريه كرد . ده دقيقه بعد وقتي مادر وارد اتاق پذيرايي شد ، قلبش را گرفت و اشك از چشمانش سرازير شد . تامي با روي ديوار با يك ماژيك قرمز يك قلب بزرگ كشيده بود و درون قلب نوشته بود :«مادر دوستت دارم .!»

مادر در حالي كه اشك مي ريخت به آشپزخانه برگشت و يك تابلوي خالي با خود آورد و آن را دور قلب آويزان كرد . بعد از آن ، مادر هرروز به آن اطاق مي رفت و با مهرباني به تابلو نگاه مي كرد !

پسر کوچک، مشغول بازی در گودال شنی اش بود. او چند ماشین و کامیون کوچک داشت و یک سطل و بیلچه پلاستیکی. همچنان که مشغول کندن جاده و تونل بود به یک سنگ بزرگ درست وسط گودال شنی برخورد کرد.پسرک ماسه های را به کناری زد به این امید که سنگ را از میان گودال شن ها بیرون بکشد. ولی سنگ سنگین تر از توان او بود و باز به درون گودال بازمی گشت. از اهرم استفاده کرد و آن را به زور بلند کرد. ولی هر بار که فکر می کرد پیشرفتی در کارش حاصل شده سنگ  به وسط گودال می لغزید و باز می گشت. انگشتانش درد گرفته و خراشیده شده بود و هنوز تلاش بی حاصلش را با ناله و درماندگی ادامه می داد.
اشک پسرک از سر ناامیدی جاری شد. در تمام این لحظات، پدر پسرک از پشت پنجره اتاقش این داستان غم انگیز را تماشا می کرد. در همان حال که اشک های پسرک فرو می ریخت، سایه بزرگی گودال شنی و پسرک را پوشاند. پدر پسرک با ملایمت اما محکم پرسید:" چرا تمام نیرویی را که در اختیار توست به کار نمی بری؟ "
پسرک با حالتی مغلوب در میان هق هق و با صدایی بریده بریده گفت:" اما پدر من همین کار را کردم، من تمام توانم را به کار بردم. "
پدر به آرامی حرف او را تصحیح کرد." نه پسرم! تو تمام قدرتی را که داشتی استفاده نکردی. تو از من کمک نخواستی! "
پدر خم شد، سنگ را برداشت و آن را از گودال شنی به بیرون پرتاب کرد ...

حدس بزند و دست دخترک را گرفت و به داخل برد و جایی برای نشستن او در کلاس کانون شادی پیدا کرد.

دخترک از اینکه برای او جا پیدا شده بود بی اندازه خوشحال بود و شب موقع خواب به بچه هایی که جایی برای پرستیدن خداوند عیسی نداشتند فکر می کرد.

چند سال بعد گذشت تا اینكه آن دختر کوچولو در همان آپارتمان فقیرانه اجاره ای که داشتند، فوت کرد. والدین او با همان کشیش خوش قلب و مهربانی که با دخترشان دوست شده بود، تماس گرفتند تا کارهای نهایی و کفن و دفن دخترک را انجام دهد.

در حینی که داشتند بدن کوچکش را جا به جا می کردند، یک کیف پول قرمز چروکیده و رنگ و رو رفته پیدا کردند که به نظر می رسید دخترک آن را از آشغال های دور ریخته شده پیدا کرده باشد.

داخل کیف 57 سنت پول و یک کاغذ وجود داشت که روی آن با یک خط بد و بچگانه نوشته شده بود: "این پول برای کمک به کلیسای کوچکمان است برای اینکه کمی بزرگ تر شود تا بچه های بیش تری بتوانند به کانون شادی بیایند."

این پول تمام مبلغی بود که آن دختر توانسته بود در طول دو سال به عنوان هدیه ای پر از محبت برای کلیسا جمع کند. وقتی که کشیش با چشم های پر از اشک نوشته را خواند، فهمید که باید چه کند؛ پس نامه و کیف پول را برداشت و به سرعت سمت کلیسا رفت و پشت منبر ایستاد و قصه فداکاری و از خود گذشتگی آن دختر را تعریف کرد. او احساسهای مردم کلیسا را برانگیخت تا مشغول شوند و پول کافی فراهم کنند تا بتوانند کلیسا را بزرگ تر بسازند. اما داستان اینجا تمام نشد ...

یک روزنامه که از این داستان خبردار شد، آن را چاپ کرد. بعد از آن یک دلال معاملات ملکی مطلب روزنامه را خواند و قطعه زمینی را به کلیسا پیشنهاد کرد که هزاران هزار دلار ارزش داشت. وقتی به آن مرد گفته شد که آن ها توانایی خرید زمینی به آن مبلغ را ندارند، او حاضر شد زمینش را به قیمت 57 سنت به کلیسا بفروشد. اعضای کلیسا مبالغ بسیاری هدیه کردند و تعداد زیادی چک پول هم از دور و نزدیک به دست آن ها می رسید.

در عرض پنج سال هدیه آن دختر کوچولو تبدیل به 250.000 دلار پول شد که برای آن زمان پول خیلی زیادی بود (در حدود سال 1900). محبت فداکارانه او سودها و امتیازات بسیاری را به بار آورد.

 وقتی در شهر فیلادلفیا هستید، به کلیسای Temple Baptist Church که 3300 نفر ظرفیت دارد سری بزنید و همچنین از دانشگاه Temple University که تا به حال هزاران فارغ التحصیل داشته نیز دیدن کنید. همچنین بیمارستان سامری نیکو (Good Samaritan Hospital) و مرکز "کانون شادی" که صدها کودک زیبا در آن هستند را ببینید. مرکز "کانون شادی" به این هدف ساخته شد که هیچ کودکی در آن حوالی روزهای یکشنبه را خارج از آن محیط باقی نماند.

در یکی از اتاق های همین مرکز می توانید عکسی از صورت زیبا و شیرین آن دخترک ببینید که با 57 سنت پولش، که با نهایت فداکاری جمع شده بود، چنین تاریخ حیرت انگیزی را رقم زد. در کنار آن، تصویری از آن کشیش مهربان، دکتر راسل اچ. کان ول که نویسنده کتاب "گورستان الماسها" است به چشم می خورد.

این یک داستان حقیقی بود که گویای این حقیقت است كه هرگاه هدف شما آسمانی باشد حتما دست خداوند هم همراه شما خواهد بود ...بیاییم بیشتر به یكدیگر عشق بورزیم ...

۱) "ما نه برای یافتن فردی کامل، بلکه برای دیدن کامل یک فرد ناکامل عاشق میشویم." – سام کین

2) "من باور دارم که دو انسان از قلبشان به هم متصلند، و مهم نیست که چه کار می کنید، که هستید و کجا زندگی می کنید؛ اگر مقدر شده که دو نفر با هم باشند، هیچ مرز و مانعی بین آنها وجود نخواهد داشت." – جولیا رابرتز

3) "دوستت دارم نه به خاطر اینکه چه کسی هستی، به این خاطر که وقتی با توام چه کسی میشوم." – ناشناس

4) "زندگی به ما آموخته که عشق در نگاه خیره به یکدیگر نیست، بلکه در یک سو نگریستن است." – آنتونیو دو سنت اگزوپری

5) "در عشق حقیقی، کوتاهترین فاصله بسیار طولانی است و از طولانی ترین فاصله ها می توان پل زد." –هانس نوون

6) "عشق یعنی وقتی دور هستید دلتنگ شوید اما از درون احساس گرما کنید چون در قلبتان به هم نزدیکید." –کی نودسن

7) "اگر هر بار که لبخند بر لبانم می نشانی، می توانستم به آسمان بروم و ستاره ای بچینم، آسمان شب دیگر مثل کف دست بود." – ناشناس

8) "بهترین و زیباترین چیزها در دنیا قابل دیدن و لمس کردن نیستند—باید آنها را با قلبتان احساس کنید." –هلن کلر

9) "این عشق نیست که دنیا را می چرخاند، عشق چیزی است که چرخش آنرا ارزشمند می کند." – فرانکلین پی جونز

10) "اگر معنای عشق را می فهمم، همه به خاطر توست." – هرمان هسه

عشق يعنی مستی و ديوانگی

عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

عشق يعنی مست و بی پروا شدن

عشق يعنی سوختن يا ساختن

عشق يعنی زندگی را باختن



***********************

عشق يعنی انتظار و انتظار

عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب

عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق يعنی با پرستو پر زدن

عشق يعنی آب بر آذر زدن



**************************

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

عشق يعنی آتشی افروخته


عشق يعنی ديده بر در دوختن

عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی چون محمد پا به راه

عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق ،

آمدنی بود نه آموختنی .

ادامه مطلب و بخون ...

يك قطره اشك مي اندازم تو دريا تا وقتي كه پيداش كني من دوستت دارم .

موج اگر مي دونست كه ساحل هيچ وقت دستشو نمي گيره ، هرگز براي رسيدن نفس نفس نمي زد .

زندگي مستطيل سبزي است كه سه ضلع دارد عشق و كار .

همه چيز زير بارون قشنگه : درختا ، گلا ، خيابونا . تو هم برو زير بارون شايد فرجي شد .

كوتاه ترين فاصله براي گفتن دوستت دارم فقط يك لبخنده ... نيشت رو ببند .

اگه فرهاد شيرين يادش بره ، اگه مجنون ليلي يادش بره ، اگه پرنده پرواز يادش بره ، من پول اس ام اس هايي رو كه برات فرستادم يادم نمي ره .

درياي بي كران باشي يا يك كوزه ي كوچك آب فرقي نمي كنه اگه زلال باشي ، آسمان در توست .

برو به جهنم ......................چون فقط تو مي توني جهنم رو بهشت كني .

اگه يك زنبور اومد رو دستت نشست نترس . من آدرس بهترين گه دنيا رو بهش دادم .

سلام سلامتي مياره ، سلامتي زندگي مياره ، زندگي عشق مياره ، عشق ازدواج مياره ، ازدواج بچه مياره ، پس سلامتي به هيچ دردي نمي خوره .

لپتو بيار جلو :1،2،3،4،5 ، تا 100 هم بشماري از بوس خبري نيست.

يه نفر ..... يه جايي ..... يه وقتي ...... تموم روياهاش لبخند تو بود . پس يه جايي ...... يه وقتي ....... با يه لبخند يادش كن .

به حساب بانكي شما ميلياردها بوسه عشق واريز كرده ام . شما مي توانيد با كارت مهر به طور شبانه روزي برداشت كنيد .

اگر تمام گل هاي جهان را به پات بريزم بازم كمه چون... تو زيبا ترين گلي.

به خاطر عشق خودت زنده نباش ،به خاطر كسي زنده باش كه به عشق تو زنده است .

دوستت دارم به خاطر اونت ........ اون چيز نازت ، مي دوني كه چي رو مي گم ؟....... اونتو مي گم ، اون قلب مهربونت .

اين هفته رو هم رژيم بگير تا لاغر بشي و انتخابت نكنن . اينو به بقيه ي گوسفندا هم بگو . عيد قربان مبارك .

هميشه غمگين ترين لحظات  رو كسي برات مي سازه كه شيرين ترين لحظات رو براش ساخته بودي .

زن گفت : همسرم جوان است و گاه گاه با كلامي زشت مرا مي رنجاند ! او مرد خوبي است و تنها عيبي كه دارد بد دهني و زشت كلامي اوست كه گاهي مرا مي رنجاند و به گريه وا مي دارد.

مرد خردمند با تاسف سري تكان داد و خطاب به مرد گفت : هيچ انساني لياقت اشك هاي انسان هاي ديگر را ندارد و اگر انسان لايقي در دنيا پيدا شد او هرگز دلش نمي آيد كه دل ديگري را به درد و اشك اورد

راز اول: راز اول عشق در تواضع است.

راز دوم : احترام متقابل است.

راز سوم : اين است كه به يكديگر سخت نگيريد .

راز چهارم :رابطه تان را مانند يك باغ با محبت تزيين كنيد .

راز پنجم :خوش مشربي است .

راز ششم: اين كه هر روز كاري كنيد كه معشوقتان خوشحال كنيد كاري مثل هديه دادن ،تحسين ،لبخندي از روي محبت.

راز هفتم : اين است كه حقيقت اصلي عشق يعني تفكر را از ياد نبريد.

راز هشتم :مانع بروز هيجانات منفي در وجودتان شويد و صبر كنيد تا خونسردي را دوباره به دست آوريد.

راز نهم :طرف مقابلتان را تحسين كنيد.

راز دهم :در سكوت دست يك ديگر را بگيريد . كم كم ياد مي گيريد كه بدون كلام با يكديگر رابطه بر قرار كنيد.

راز يازدهم :به عشق بيش از يك ديگر احترام بگذاريد ، زيرا عشق هديه ازلي خداوند است.

راز دوازدهم :توجه كردن به لحن صدا .از اعماق قلبتان سخن بگوييد.

راز سيزدهم :از يكديگر انتظار بيجا نداشته باشيد، زيرا نقص همواره جزو جدا نشدني بشر است.

راز چهاردهم :تملك را از خود دور كنيد .معشوقتان را با طناب نياز نبنديد.

راز پانزدهم :معشوقتان را در چار چوب رفتاري كه خودتان مي پسنديد حبس نكنيد.

راز شانزدهم: هنگام سو تفاهم ، فقط به اين فكر نكنيد. كه طرف مقابل چه طور ناراحتتان كرده است.

راز هفدهم :هيچكدام خود را معلم ديگري ندانيد.

راز هجدهم :وقتي پيشنهادي به نظرتان مي رسد ، به نياز خودتان براي بيان آن فكر نكنيد ،بلكه به علاقه ي ديگري به شنيدن آن فكر كنيد.

راز نوزدهم :باور ها ، آرمان ها و اهدافتان را با يكديگر در ميان بگذاريد.

راز بيستم :در آرامش است ، زيرا آرامش باعث تكامل عشق مي شود.

گفت : خدايا كمكم كن . نجاتم بده .  همان صدا گفت : واقعا باور داري كه من مي توانم نجاتت بدهم ؟   مرد گفت : البته كه باور دارم ... صدا گفت : اگر باور داري طنابي كه به كمرت بسته است پاره كن .

يك لحظه سكوت...و مرد تصميم گرفت با تمام نيرو به طناب بچسبد .

گروه نجات مي گويد كه روز بعد يك كوهنورد يخ زده را مرده پيدا كرده اند بدنش از يك طناب آويزان بود و با دست هايش محكم طناب را گرفته بود .... و او فقط يك متر از زمين فاصله داشت ...

6 صبح: در اثر شکست عشقی که در خواب از طرف شاهزاده می خوره از خواب می پره .

7صبح: شروع می کنه به آماده شدن . آخه ساعت 12 ظهر کلاس داره!!!!!!!!

8 صبح: پس از خوردن صبحانه مفصل (علی رغم 18 کیلو اضافه وزن) شروع می کنه به جمع آوری وسایل مورد نیاز: جوراب و مانتو و کیف و لوازم آرایش و لوازم آرایش و لوازم آرایش و لوازم آرایش و…

9صبح: آغاز عملیات حساس زیر سازی بر روی صورت (جهت آرایش)

10 صبح: عملیات زیرسازی و صافکاری و نقاشی همچنان با جدیت ادامه دارد .

11 صبح: عملیات آرایش و نقاشی و لنز کاری و فیشیل و فوشول با موفقیت به پایان می رسد و پس از اینکه دختر خودش رو به مدت نیم ساعت از زوایای مختلف در آیینه بررسی کرد و مامان جون 19 تا عکس از زوایای مختلف ازش گرفت، به امید خدا به سمت دانشگاه میره .

12 ظهر: کلاس شروع شده و دختره وارد کلاس میشه تا یه جای خوب برا خودش بگیره . ( جای خوب تعابیر مختلفی داره . مثلا صندلی بغل دستی پولدارترین پسر دانشگاه - صندلی فیس تو فیس با استاد: در صورتی که استاد کم سن و سال و مجرد باشد و … )

1 ظهر: وسط کلاس موبایل دختر می زنگه و دختر با عجله از کلاس خارج میشه تا جواب منیژه جون رو بده. و منیژه جون بعد از 1.5 ساعت که قضیه خاستگاری دیشبش رو + قضیه شکست عشقی دوست مشترکشون رو براش تعریف کرد گوشی رو قطع می کنه. اما دیگه کلاس تموم شده .

2 ظهر: کلاس تموم شده و دختر مجبوره از یکی از پسرای کلاس جزوه بگیره. توجه داشته باشین دختر نباید از دخترا جزوه بگیره. آخه جزوه دخترا کامل نیست!!!!!!!!!!!

3 ظهر: دختر همچنان در جستجوی کیس مناسب جهت دریافت جزوه!!!!!

4عصر: دختر نا امید در حرکت به سمت خانه.

5 عصر: یکدفعه ماشین همون پسر پولداره که جزوه هاشم خیلی کامله جلوی پای دختره ترمز می کنه و ازش می خواد که برسونتش.

6 عصر: دختر به همراه شاهزاده رویاهاش در کافی شاپ گل زنبق!!! میز دوم. به صرف سیرابی گلاسه.

7 عصر: دختر دیگه باید بره خونه و پسر تا دم خونه می رسونتش.

8 غروب: دختر در حال پیاده شدن از ماشین اون پسره: راستی ببخشید جزوه تون کامله؟؟؟ امروز انقدر از عشق سخن گفتی مجالی برای تبادل جزوه نموند. و جزوه رو از پسر می گیره.

9 شب: دختر در حال چیدن میز شام در خانه سه تا ظرف چینی گل سرخی جهیزیه مامانش رو میشکونه (از عواقب عاشقی)

10شب: دختر در حال تفکر به اینکه ماه عسل با اون پسره کجا برن ؟؟!!؟!؟!؟!؟!

2شب: دختر داره خواب میبینه رفته ماه عسل.

5 صبح: دختره بیدار میشه و میبینه اون پسره sms داده که: برای نامزدم کلی از تو تعریف کردم. خیلی دوست داره امروز با من بیاد دانشگاه ببینتت!!! و امروز دختر باید کمی زودتر به دانشگاه برود. شاید جای مناسب تری در کلاس نصیبش شد!!!!!!!!!!!! !